Eindelijk

SONY DSC

 

Natuurlijk moste we een toertje maake over et eilandje waar zogenaamd de skippies zij aan zij door het landschap hupse. Albertje zijn raampie op et kupke gepoetst en zelf de raampie van onze koets bugfree gemaakt. Om zo beslagen op het ijs te komme, stoel in de rexlaxe stand gezet en zo gingen Pa en Moe naar de kenijne toe. En ja hoor daar waren ze om elke bocht lag er 1 naast de weg te wachten op het fotomoment. Geen beweging meer in te krijge en spontaan maakte we saampies de afspraak om van deze geen plaatjes te schiete. Want wij waare bang voor alle oooccchhss, aaccchhss, en zielig uitroepe van gullie. Dus ge weet et nou als het te erug wordt wij netjes blijfe.

Na een pleurus eind gereden te hebbe zaage we alleen maar grondbeessies ligge die als voer voor de Kraaien waren. Die Kraaien komen er hier ook weer goed af en zitten graag aan tafel.Voor degene die de echte Kraaien kenne weete dat ikkus gelijk heb, gezien de plaatjes die ze steevast plaatsen op hun smoeleboek. Afijn zo nu en dan toch wat lifestock (dieren voor de taalloze) aan de kant van de weg dat wel op zijnes of haares eigenste pootjes staat. Een paar vrolijk gekleurde mamagaaie schiete de lucht in als wij langskoome. Prachtige kleure hebbie die gaaie zeg, heel wat anders dan de witte grote kakematoes. Dan is wit ook echt wit zou men bij de Sunligt (zeepfabriek in Vlaardingen) zegge. Op een paar langzaam waggelende ganze na was die alles tot aan de betaalhokkies van et parkje waar we een rondje zoude maake. Daar hing zowaar een bolbeertje in de boom te geniete van zijn blaadjes.

Allememagies wat een eind rije om op et eind te komme zeg, zo´n slingeraapiesweg met links en rechts dichte begroeiing. Maar daarover mag ikkus nie schrijve zeg Mo want anders verknal ik et echte verhaal…..noemt et toch lekker sensuur grrrrr. Op de terugrijstuk buite et park zaage we opeens wel kenijne loope en smikkelde van een vers stukkie gras. Nee beste meekijkpiepels we hebben jammer genoeg geen plaatjes hiervan omdat ikkus er niet mocht stoppe volges de spelregels hier ter plaatse. Dus straks of morge meer denk is zo maar effekens tusse door.

SONY DSC

Maar met pijn aan me voete ken ik gullie we meedele dat ondanks alle niet gemaakte plaatjes ikkus behoorlijk ongestrest geniet van et same zijn, onze vakantie en onze huurkoets. Allememagies wat een stoere bak is het en echt een karretje voor de Kretiek familie hier ter plaatse. Stiekum kijkt ikkus elke dag naar de info die wij krijge op de telpagina van deze knappe en lieve blog. Gullie maake er echt werk van om elke dag de stand te verbetere en zelfs de reakties zijn gaaf en verwarmend. Al hoewel ikkus ook berichtte krijg dat mijnes geschrijf moeilijk te leeze is maar ge mot dan maar bedenke ikkus bedoel et goed. Soms zegt er welis iemand dat men hardop praatend mot leeze.

Garoetjes en tot de volgende omwenteling van deze aardkloot

van gullie eigenste Albertje Kretiek Himself uut skippieland.

Advertenties

9 reacties op Eindelijk

  1. Pingback: Eindelijk een springkonijn gezien | DOWN UNDER 2014

  2. jackcjvan zegt:

    Ik zeg
    Hop hop hop
    Albert gas er op
    😇

  3. Marian zegt:

    Weer een mooi verhaal Albert ,maar ben wel lang bezig met de vertaling

  4. Bep littig zegt:

    Nou Albert heb ook wel moeite met vertalen maaar ik vind t heel leuk.

  5. Inge zegt:

    Gekukkig was ik al gewend aan jouw geschrijf Albert, omdat ik jullie al jaren volg.en ik ben blij dat je dat geschrijf weer opgepakt hebt! Fijn dat je eindelijk springkonijnen hebt gezien en wat jammer dat er zo veel dieren het loodje gelegd hebben. Mooie foto’s troywens weer!

  6. Trees zegt:

    Mooi bloggie broer fijn dat je ze nou eindelijk gezien heb.Wat ken je toch lekker schrijve ,van wie heb je dat talent?

  7. A3ana zegt:

    Valt het rijden je tegen Albert, die lange afstanden? Wij reisden met openbaar vervoer, soms alleen in een grote bus, die had diverse stops in afgelegen plaatsjes om boodschappen, de post en water af te leveren. Uren door die vlaktes met op het land alleen begroeiing wat ik boerenkolen noemde. In een verlaten gebouwtje afgezet worden en wachten op een bus die weer verder ging. Binnen airco en buiten 40 graden!
    Dit war de route naar Flinders rangers. Kregen daar een safarie van een dag, spijt dat we geen kussentje hadden, door het gehobbel tegen de zijkant van de auto bont en blauw aan de kant waar je tegen de deur hobbelde! Aanrader neem dus beide een stoot kussen mee!!!

  8. Ingrid zegt:

    Haha, geweldig verhaal weer! Groetjes!!

Jullie reacties zijn zeer welkom!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s