Terug naar Madrid en een triest bericht

imagesDonderdagmorgen, Nederlands/Spaanse tijd 8.15 uur:

De laatste etappe, nou ja, buiten Spanje dan. We zijn gisterenavond rond half zeven de hotelkamer uitgegaan na een relaxte, luie dag. Veel meer dan inpakken en even een oriënterend loopje naar het vliegveld (met lunch daar) hebben we niet gedaan. Tenslotte was het de bedoeling om uitgerust aan de lange terugreis te beginnen en dat is gelukt. We konden na het uitchecken onze bagagekarren achter de receptie van het hotel zetten en hebben in de hotelbar nog heerljik fish and chips gegeten, voor we naar het vliegveld vertrokken.

Vliegen is wachten. Altijd wachten. Tenminste, als je zoals wij altijd overal te vroeg bent en liefst als eerste in de rij staat. Rare gewoonte, maar zo zitten we nu eenmaal in elkaar. En ook nu weer zien we hoe er maar liefst 9 incheckbalies worden klaargemaakt voor de ene Qatar-vlucht die die avond vertrekt vanaf Melbourne Airport. Goed geregeld weer. We checken in, krijgen onze bagage doorgelabeld naar Doha en kunnen dus op het gemakje verder. Door security, langs een lange rij met winkels achter de douane, op weg naar de business class lounge van Qantas, de grote Australische luchtvaartmaatschappij waarmee Qatar in een alliantie zit. Een flinke lounge, geen vergelijking met de pracht en praal in Doha, maar wel een stuk gezelliger in elk geval. Het is druk, mensen zoeken naar een plekje en we snacken nog wat voor vertrek. Er staat zelfs een schepijsbar, jammie. Ik probeer met niet te ergeren aan de bla, bla-dames achter mij. Oef, wat een kouwe drukte weer. Geen Australische dames, al spreken ze dezelfde taal 🙂

Natuurlijk wachten wij de boarding call in de lounge niet af en stappen we weer bijna als eerste aan boord van het toestel. Er zijn opvallend veel kinderen en jongeren aan boord, Australië begint duidelijk aan de zomervakantie. Zelfs in de business class zijn drie jonge kinderne, kleuters en peuters. Een man reist alleen met zijn twee kinderen, een jongetje van een jaar of vijf en een mannetje die ik drie jaar schat. Het jongste ventje moet aan boord gesleurd worden, hij krijst echt alles bij elkaar dat hij niet wil. Arme man, arm kind, de hele vlucht van 14 uur lang speelt de angst of boosheid bij vlagen weer op en schopt, bijt, slaat en gilt het kind in de armen van zijn vader. De man wandelt er wat mee af en natuurlijk is het voor de overige passagiers ook niet altijd prettig. Het broertje gelooft het wel. Hij zit alleen en wordt danig verwend door het cabinepersoneel 🙂

Het vliegtuig vertrekt rond middernacht en wij zijn nogal vroeg naar bed gegaan de laatste weken. Ondanks de siësta in de middag, zijn we blij dat we een late avondsnack krijgen na het opstijgen en dan kunnen gaan slapen. Albert heeft een kaasplankje en ik ga voor een bagel met gerookte zalm en cream cheese. Het blijft lastig, slapen in een vliegtuig, maar ik merk dat ik elke keer toch een uur slaap voor ik wakker word van stijfheid door mijn houding of door een droge keel. Ergens is het mis gegaan voor de vlucht, want ik voel al snel dat ik hoge bloedsuikers heb, mijn benen zijn erg onrustig en ik blijf naar de WC lopen. Ik meet en zit op 19 … ai, niet goed voor de rust. Bijspuiten, Albert ook, want die zit ook op 14 en veel water drinken. We hebben toch nog een verrassend aardige nacht.

Rond half acht krijgen we een kop koffie, maar het is al rond half 10 (Melbourne-tijd) voor we een ontbijtje hebben. Een wafel met fruit voor mij en voor Albert iets met ei. En dan wordt het uren vullen. Met nog een dutje, stukje film kijken (kan er geen aandacht bij houden), wat muziek luisteren en lezen. Albert zit weer in de voetbalverhalen, deze keer Jan Boskamp en ik lees een boek van Danielle Steel. Simpel leesvoer, maar in het Spaans, zodat ik er weer een beetje in kom. Veel meer dan chatten met Sjakie (Agustin junior), die maar niet snapt waar en wanneer we ergens zitten met al die tijdverschillen), zijn zus Elisabeth en Veronica kwam ik de laatste weken niet in het Spaans, behalve dan de leuke avond met Laura en Maria José in Sydney. En het dorp mist ons, zei Veronica gisteren nog, dus we kunnen weer aan de bak.

We landen om half 7 Doha-tijd met een 20 minuten vertraging en onze overstap was al niet ruim. We zetten er dus stevig de pas in door de ellenlange gangen van Doha International Airport en staan dan bijna drie kwartier te wachten bij de gate voor de vlucht naar Madrid. Blijkbaar is het zo druk dat alle binnenkomende vluchten moeten wachten om te landen, net als dat van ons en het toestel waar we mee weg gaan, heeft daar ook last van gehad. Zo schuift alles lekker op. We hebben in elk geval goede moed dat onze koffers ook meegekomen zijn. Laten we het hopen, want ondanks alle organisatie, zitten onze jassen en vesten niet in de handbagage en die hebben we vast nodig in Spanje. Het is koud volgens alle berichten die we krijgen.

Ook voor het opstijgen staan we in de rij. Het ene toestel na het andere gaat de lucht in. Uiteindelijk vliegen we niet om tien voor acht, maar om tien over half negen weg en hebben we net het hele ritueel van welkomstdrankje, hete doekjes, opstijgen, daarna een ontbijtje (wij kozen voor een warm hoofdgerechtje, zijn al héél lang wakker) en een goede houding vinden, achter de rug. In de handbagage zitten schone kleren, zodat we ons straks lekker op kunnen frissen en wat warmers aan kunnen. Ik loop nog steeds in een lange mouwloze zomerjurk met daarover een dun vestje en in Madrid is het nog geen 10 graden. Wat zal het wennen zijn, de kou in!

Madrid, donderdagavond, 7 uur:

Nou, die kou viel best mee eigenlijk, het is al gauw mooi weer als het zonnig is. De reis is verder prima verlopen, hoewel het erg saai is in zo´n vliegtuig vol slapende mensen, ook overdag. Respect voor de mensen die zo´n lange reis vaak maken, ik hoef niet meer voorlopig hoor, zo´n eind vliegen.

De aankomst was vreemd …. tijdens het wachten op de bagage zet ik mijn telefoon aan en zie ik twee gemiste telefoontjes van een Nederlands nummer. Ik bel terug en krijg Kirsten aan de telefoon, de dochter van mama´s vriend Frans. Mama heeft tot haar overlijden zes jaar met hem samengewoond. We krijgen slecht nieuws, Frans is vanmorgen niet meer wakker geworden. Zomaar, onverwacht, 81 jaar en eigenlijk nog een heel kras baasje wat nog volop in het leven stond. NAC verliest een trouwe supporter, Niels en Kirsten een fijne vader en de kleinkinderen een hele lieve opa. We wensen hen allemaal heel veel sterkte. We gaan natuurlijk volgende week naar zijn afscheid in Nederland.

N.B.: Een uitgebreide terugblik met conclusies volgt nog!

Advertenties

16 reacties op Terug naar Madrid en een triest bericht

  1. Pingback: Terug in Madrid en triest nieuws ontvangen | DOWN UNDER 2014

  2. A3ana zegt:

    Kan me er iets bij voorstellen dat je even wacht weer zo’n lange reis te maken, naar Nederland een makkie dan. Volgens mij woonde Frans nog in het huis van je moeder, dat zal ook een hoop werk voor jullie mee brengen. Dan heb je een “eigen” optrek in Nederland. Sterkte meid. Gelukkig, als je het zo kan benoemen, ben je niet meer ver weg en kan je naar zijn afscheid. Hoop jullie nog wel even te zien voor je weer vertrekt wanneer je een gaatje over hebt. Goede reis morgen, het weer is perfect de komende dagen maar haha dat hoef ik je eigenlijk niet te vertellen.

  3. Inge zegt:

    Dat is geen leuke thuiskomst. Gecondoleerd en ik wens jullie veel sterkte!

  4. Mia. zegt:

    Goede avond vanuit een koud nat dorpje uit brabant, ik heb nog steeds gedacht wat een hemelse reis al die uren in het vliegtuig, maargoed daar komt men ook wel weer doorheen, Gecondoleerd met het overlijden van Frans,en wens jullie alle rust toe en welkom thuis in je eigen Home sweet home…..Groetjes Mia

  5. Jan & Anita zegt:

    Nogmaals van harte gecondoleerd en mochten we iets voor jullie kunnen doen, of betekenen, dan horen we dat graag. Sterkte en een knuffel van Jan en Anita XXX

  6. Fred Tromp zegt:

    Gee, that is a somewhat of an unfortunate way to end your fabulous journey Down Under, Monique 😦 Our condolences to you and best wishes for the future. Warmest regards, Fred and Marie.

  7. Astrid. zegt:

    Wat een naar bericht om als eerste te krijgen. Gecondoleerd, moeten jullie nu gelijk door naar Nederland? Ik zie ontzettend tegen die lange reis op, zeker met onze kleinzoon. Het is gewoon saai om zo lang in een vliegtuig te zitten. Dat vond ik al van de vluchten naar Bali, maar Australië is nog een stuk verder. Wel thuis in ieder geval en het weer laat zich van een goede kant zien in Spanje 😉

  8. ria van schaijk zegt:

    Gecondoleerd met het verlies van Frans en een goeie thuisrit gewenst naar huis. Lieve groetjes

  9. gerdagouda zegt:

    Gecondoleerd. Jullie hebben al net zo’n thuiskomst uit Australië als wij, maar bij jullie is het onverwacht. Sterkte.

  10. Bianca zegt:

    Welkom terug, gecondoleerd en heel veel sterkte xx

  11. hans Janny zegt:

    Wat een Reis…tis weer voorbij. Wel thuis Albert en Monique . Gecondoleerd met Frans, jammer van zo’n man. Sterkte gewenst.
    gr. Hans en Janny

  12. Anne zegt:

    Wat een nare manier om weer thuis te komen. Gecondoleerd, lieverds. Veel sterkte voor de komende tijd en als jullie in de buurt zijn in Nederland…. Altijd van harte welkom.

  13. Bep littig zegt:

    Gecondoleerd lieverds en probeer even te relaxen voor je naar Nederland afreisd.

  14. Frederike zegt:

    Joh ik lees het nu pas. Gecondoleerd met het overlijden van Frans. Wat een manier om je vakantie te eindigen, bah. Gelukkig hebben jullie een fijne vakantie hebben gehad. Wie weet gaan wij Australië ook eens bekijken…..

  15. Wendy zegt:

    Jeetje wat een ontzettend nare thuiskomst. Gecondoleerd en heel veel sterkte de komende tijd.
    Heb wel ontzettend genoten van jullie prachtige verslagen en jullie fantastische reis.

Jullie reacties zijn zeer welkom!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s