Superdag in de Flinders met Michelle

SONY DSC

Gaat het dan toch meevallen met dat internet hier? Gisterenavond in de Woolshed, het restaurant hier, zagen we iemand met een mifi-ding zoals wij hebben, buiten zitten met zijn laptop. Check op mijn telefoon en we zien volle bak telefoonontvangst. Helaas de router en Alberts telefoon, die wel een SIM-kaart heeft hier, in het huisje laten liggen. Vandaag dus beter! Het eten was redelijk, maar veel meer keus is er niet, maar het uitzicht was geweldig en we genoten van de spelende kakatoes voor de deur, dus we gaan maar weer zo meteen.

Vanmorgen zaten we al om half zeven met ons ontbijtje buiten op ons terras en rond zeven uur in de auto op weg naar Willow Springs Station. Al maanden geleden kwam ik via touroperator Derek, die blijkbaar niet meer werkt (is allemaal wat vaag) terecht bij Michelle Reynolds. Zij woont met haar ouders op het werkende schapenbedrijf en ze verzorgen ook tours door de Flinders Ranges. Vandaag neemt Michelle ons mee voor de Central Flinders Tour. We zijn al helemaal blij aangekomen, want onderweg vallen we bijna over de kangoeroes en emoes. Werkelijk net of je door een safaripark rijdt. We schrikken zelfs als we merken dat ze rustig van de kant van de weg vluchten, maar niet van je af, maar naar je auto toe. Rustig rijden dus!
Op de lange onverharde toegangsweg van Willows Springs is het helemaal net een dierentuin. Overal zien we kangoeroes lekker grazen of rustig zitten kijken. Wat een mooie natuur hier, want ook het decor is geweldig. Rode rotsen, veel groen, oude gumtrees en hier en daar wat schapen. Tenslotte is dat de belangrijkste business, ze hebben zo´n 4000 merinoschapen voor de wol.

We worden verwelkomd door Michelle en haar moeder en ook pa, met wie we morgen op stap gaan voor een tour op hun eigen bedrijf, komt even kennismaken. En dan gaan we (na de financiële kant even geregeld te hebben). De eerste stop is bij een maquette in brons, waarop de Flinders heel mooi staan weergegeven. Het centrum is Wilpena Pound, een grote aaneenschakeling van rotsen met maar één opening. Wij gaan vandaag dwars door dit gebied rijden, al is de pound zelf niet toegankelijk. Michelle legt ons uit hoe groot hun bedrijf is, zo´n 40.000 acres en 293 vierkante kilometer. Onwezenlijk voor ons, voor hier niet eens zo heel bijzonder blijkbaar. De maquette laat ons de verschillende gebergten en valleien zien en zo hebben we een idee waar het om draait.

Ik kan vandaag alle gebieden met naam en toenaam beschrijven, maar dan gaat het jullie duizelen, zoals het mij ook een beetje doet, dus ga ik het wat algemener proberen te houden. Naast de vele kangoeroes, waarvan weer verschillende soorten, zien we vandaag eindeloos veel emoes, die hier ook heel veel zitten. Wallabees waren er helaas niet. We weten we inmiddels wel dat niet zomaar iedere kleine kangoeroesoort een wallabee is. Nee, een kangoeroe heeft een stijve staart, die alleen maar recht achter hem zit en als een soort steunpoot gebruikt wordt, terwijl een wallabee een katachtige staart heeft die alle kanten kan opbewegen en ook onder het lijf kan worden gekruld. Zo is dat!
En een emoe heeft ook iets heel bijzonders hoor. Hier net naast onze huizen loopt een grote emoe met wel acht kinderen. Wij dachten dat mama een leuk gezin op de been had, maar wat blijkt? Als de mama´s de eieren hebben gelegd, gaan ze een nieuwe vrijer zoeken en laten ze pa achter met het nog uit te broeden kroost. Pa laat het spul om hem heen lopen en ze kopiëren feilloos zijn gedrag, maar hij voert ze niet of zo. Hij heeft ook geen idee welke nou van hem zijn, dus het kan zomaar zijn dat zijn maatje langs komt met ook een stel van die kuikens en dat hij er een paar cadeau krijgt. Weet hij veel, tellen kan hij namelijk ook niet. En zo vertelt Michelle, hebben ze er zelfs wel eens een gezien die 35 kuikens bij zich had. Terwijl een normaal nest uit 4 tot 12 jongen bestaat.

Nog mooier vonden we het verhaal over de lizard die we tegenkwamen. Beetje triest eigenlijk zelfs. Want die zoekt drie of vier maanden naar zijn levenspartner, dan doen ze het een maandje samen, krijgen ze jongen en gaan ze uit elkaar. Maar als ze weer willen paren, zoeken ze weer net zolang tot ze hetzelfde maatje hebben gevonden. En vinden ze die niet? Dan blijven ze de rest van hun leven alleen! Met onze eigen achtergrond, moest ik daar best even om slikken.

 

 

Maar naast veel dieren, zagen we vandaag ook prachtige natuur. Ooit was hier alles oceaanbodem en miljoenen jaren geleden is de aarde gaan bewegen en is door schuivende aardplaten en erosie een waanzinnig mooi gebied ontstaan. Michelle laat ons bewijzen zijn van een oud zandstrand wat nog herkenbaar is een rots, we zien fossiele gesteentes, diverse soorten aardlagen waarvan de oudste zo´n 600 miljoen jaar geleden gevormd zijn. Ik denk dan dat het soms best veel lijkt op onze eigen omgeving, al is het bij ons nog droger dan hier en vraag me af hoe het bij ons allemaal zo gekomen is. Eigenlijk weet ik daar nog heel weinig van, besef ik nu. Je mist toch de aardrijkskunde zoals je die over Nederland wel gehad hebt. We praten veel met Michelle over hoe hier alles werkt en de verschillen met Spanje en Nederland, waar ze ook geweest is.
Ondertussen loopt de temperatuur op naar zo´n 40 graden Celcius. Michelle heeft voor een heerlijke ochtendpauze gezorgd, met zelfs door haar moeder gebakken scones met room en jam en heerlijke koeken. Helemaal geweldig! De lunch was inbegrepen en wel op een bijzondere plek: het Prairie Hotel. Hoewel het hier officieel nog geen Outback is, kan je dit echt wel zien als hoe een kroeg in de Outback eruit ziet. En geloof me, echt dichtbij is niets hier hoor. Boodschappen doen ze 2,5 uur verder en deze week moesten de Flying Doctors uitrukken voor een gevallen fietser, die toch zo´n 4,5 uur heeft moeten wachten om weggehaald te worden van de plek des onheils. Het vliegtuig van de Flying Doctors kon niet landen in de vallei, dus moest er een helicopter uit Adelaide komen. Het is toch wat ….

In het hotel aten we super! Ik heb echte Kangarooburger gegeten en Michelle had helemaal een exotisch bord met emoevlees, geitenkaas (eh, da´s niet exotisch), iets van kangoeroe en ook nog kameel. Suprise: aan de tafel naast ons wordt Nederlands gesproken. De mensen blijken op hetzelfde park te zitten als wij, alleen vallen zij weer van hun stoel als we zeggen alles zelf geregeld te hebben. Tja, vinden we leuk 🙂 Niks reisorganisatie. Als we onze weg vervolgen naar Blinman, waar de oude kopermijn is, komen we onderweg nog wilde geiten tegen. Zien er net zo uit als die van José, maar hebben geen halsbandjes.

In Blinman loop ik nog even het plaatselijke hotel in, ook nog helemaal van ooit en kopen we een ijsje in de General Store. De eigenaresse is de beste vriendin van Michelle´s moeder, zo werkt dat hier natuurlijk. Ook weer alsof de tijd heeft stil gestaan. Op naar Willows Spring, waar ik opgelucht de gympen uittrek en op mijn slippers verder ga. Wat was het een geweldige dag met een supergoede gids!

N.B.: we gaan pogen de blog online te krijgen met een paar foto´s. De rest komt over een paar dagen als we weer WIFI hebben.

Advertenties

9 reacties op Superdag in de Flinders met Michelle

  1. Pingback: Twee nieuwe blogs over Flinders Ranges | DOWN UNDER 2014

  2. Gea zegt:

    Geweldig. Weer genoten van je verhaal

  3. Gerda zegt:

    Klinkt goed, leuke trips, veel plezier verder en vergeet jullie hoedjes niet, saludas Gerda

  4. vswest2009 zegt:

    Eigenlijk vind ik die emoes maar lelijkerds!!! Wel heel erg leuk al die skippies. Ze schijnen goed te kunnen boksen.

  5. helma zegt:

    bedankt weer voor de mooie blog en prachtige foto,s.

  6. anna zegt:

    Geweldig jullie verhalen en mooie foto`s ik kijk er s`morgens al naar uit .ik ben zoooo jaloers xx

  7. Inge zegt:

    Weer genoten van de blogs! Jullie hebben het mooi voor elkaar (en dus goed gegeregeld, zoals altijd! ) Zo fijn dat jullie ons volgers mee laten genieten.

  8. jackcjvan zegt:

    FANTASTIC
    Mate
    Thank ya

  9. A3ana zegt:

    Super om alles te lezen waar voor mijn dank Monique. Hebben jullie last van vliegen of ander ongedierte? Mieren, muggen en zo? Wij hadden daar erg veel last van vliegen. Wij kregen in de middle of no where een bbq, alles uit de kofferbak van de auto! Geweldig, zittend op een omgevallen boom. Zelfs ijs kwam uit de kofferbak! Nog veel kijk plezier, soms is je kop te klein om het allemaal op te nemen.

Jullie reacties zijn zeer welkom!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s