Broken Hill en de Flying Doctors

SONY DSC

Gedoucht, lekker gegeten en moe, maar voldaan, zitten we hier allebei languit met de voetjes omhoog op de bank in onze villa in Mildura. Wat een heeriljke luxe accomodatie hebben we hier, weer een compleet huis met grote woonkamer met eethoek, gezellige bar om aan te zitten, keuken, een zeer ruime slaapkamer en badkamer compleet met wasmachine. We kijken uit op een mooi park aan de overkant.

Aan de achterkant, wat wij dus niet zien (en zij ons niet, heerlijk privé) zitten nog een aantal vakantiehuizen met een grote gezamenlijke tuin met zwembad, barbecueplaatsen en picknicktafels. We kunnen hier vrij gebruik van maken en aangezien het erg warm gaat worden de komende dagen, verwacht ik het badpak nu weleens uit de reistas te halen. We blijven hier vier dagen in plaats van de geplande drie dagen. Er is volop te zien en te doen in de omgeving en we willen ook gewoon eens lekker luieren en tussen de Aussies wonen. En dat kan hier, want we zitten midden in een mooie groene woonwijk.

Waarom langer hier? Wie het nieuws volgt, heeft vast gezien dat er zowel afgelopen week als de week ervoor bosbranden waren in de Blue Mountains. Op dit moment lijkt alles onder controle, maar we hebben geen zin de ellende op te zoeken. Daar komt bij dat vooral Albert al vanaf het begin niet zo´n trek had in nog meer bomen, aangezien we ook na Sydney best nog hele groene delen van dit grote land gaan zien. En punt drie is de drukte, bussen Japanners trekken ons ook niet zo. Dus hebben we hier een dag bijgeboekt, hebben we de tussenstop in Naranderra vervangen door twee nachten in een hotel in Wagga Wagga, wat volgens Tripadvisor en de Aussies ook niet verkeerd is en gaan we een dag eerder naar Sydney, zodat we daar geen drie maar vier dagen zijn.

Dus niet:
3 dagen Mildura
1 dag Naranderra
3 dagen Blue Mountains in Wallerawang
3 dagen Sydney

maar

4 dagen Mildura
2 dagen Wagga Wagga
4 dagen Sydney

We zijn er best tevreden over zo. Dit alles werd besproken en geregeld in ons hotelletje in Broken Hill. Nadat we de laatste avond in Flinders Ranges vooral regen en een akelige koude nacht hadden, reden we zondag met prachtig weer de bijna 500 kilometer naar Broken Hill. Na zo´n 200 kilometer besloten we te ontbijten in Peterborough. We gooiden de tank vol en bij het tankstation vroeg ik waar we lekker konden eten. Ze noemde ons Take a Break Café en dat was een goed advies. Een leuk, origineel en gezellig ingericht tentje, waar het rond half elf ineens heel druk werd. Ontbijt uit de kerk of zo? In elk geval verwende ik mezelf met pancakes, omdat het zondag was en Albert at een English Breakfast. Heerlijk, zo´n ontbijtje buiten de deur. We konden er weer voor 300 kilometer tegenaan en konden de lunch overslaan.

Het was een heerlijke dag rijden door de outback, met alleen verder een plaspauze bij een of ander openbaar toilet in een dorp met twee huizen, een hotel en twee kerken. Zo kwamen we meer dorpen tegen hoor. Je kan zo een uur rijden zonder bewoning te zien en als het er al is, is het echt een nederzetting, gehucht is al een te groot woord. Maar publieke toiletten zijn er altijd, vaak ook op de parkeerplaatsen langs de weg.

In Broken Hill checken we in bij het Daydream Motel, wat goede reviews kreeg op Booking toen we reserveerden in februari, maar het is wel wat minder geworden. We besloten toch maar te gaan en mmmm, wat zullen we zeggen? Het was schoon, vast ooit heel modern geweest, maar nu echt hopeloos verouderd met krakende vloeren, bloemetjestegels in de badkamer, echt minimaal. Maar vooruit, het bed was klein, maar niet slecht en zoals Albert al schreef: het publiek was vermakelijk. We gingen eten bij Café Alfresco, waar de porties enorm waren, het eten heerlijk (pizza!) en de prijs heel erg meeviel. Al met al niks mis mee. We sliepen alweer vrij vroeg en waren vanmorgen al weer op tijd op.

Inpakken en wegwezen! Weer naar een ontbijtrestaurantje, de nummer 1 van Broken Hill volgens Tripadvisor en dat hebben we gezien. Wat een drukte op de maandagmorgen daar. Heerlijke koffie, lekkere ´sliders´, kleine broodjes met beleg en verse jus d´oranje voor Albert en melk voor mij. De locals liepen in en uit om koffie en andere lekkernijen mee te nemen naar school en werk en alle tafels waren bezet. De Silly Goat is echt een topper! Wij vonden Broken Hill in elk geval een erg gezellig Outbackstadje waar de sfeer van vroeger nog overal doorademt. Mooie oude hotels, een brede straat met van die schuin geparkeerde auto´s aan weerskanten en veel trucks en cowboyhoeden. Helemaal leuk!

Maar wie Broken Hill hoort, zegt Flying Doctors, toch? Razend populair was deze serie in de jaren ´80 en de oudere jongeren onder ons zullen zich dat vast herinneren. Broken Hill is nog steeds de hoofdpost van de Royal Flying Doctors Service en is open voor bezoekers. Dus stonden wij vanmorgen om 9 uur als eersten aan de balie van het visitors centrum om het museum te bezoeken, een film over de organisatie te bekijken en de vliegtuigen en het controlecentrum te mogen zien. Natuurlijk waren we ook in de shop en brachten we nog wat leuke dingen mee, waaronder het dikke boek met de complete verhalen van de RFDS.

Wat is het toch geweldig dat dit bestaat. We beseffen nu pas hoe groot de afstanden hier zijn, hoe belangrijk het is dat er medische hulp geboden kan worden op de meest afgelegen plaatsen en hoe goed de organisatie is. In het museum keken we naar een scene die uitbeeldt hoe een vrouw op een boerderij in de Outback contact opneemt met de RFDS omdat haar man onder een tractor terecht gekomen is. We horen hoe de telefonist met behulp van de Body Chart en gerichte vragen probeert een voorlopige diagose te stellen. Dan krijgt ´Mary´ het advies om haar man uit de groene kist, die blijkbaar al dit soort afgelegen plaatsen hebben, medicijn nummer 44 van de lijst te geven en vooral zijn ademhaling in de gaten te houden. Bij verandering moet ze bellen en in de volgende scene zie je dat dat gebeurt, omdat blijkbaar de gebroken rib van de man zijn long doorboord heeft. En dan komt het vliegtuig, moeten de jongens een vuur gaan maken bij de landingsstrip zodat de piloten een aanvliegpunt hebben en moeten ze het vrij maken van emoes, kangoeroes en andere dieren.

Australië is enorm, groter dan heel Europa en bijna zo groot als de Verenigde Staten. De RFDS bedient vanuit vijf plaatsen dit hele land en alleen al vanuit Broken Hill wordt een gebied bediend wat groter is dan Engeland en Wales bij elkaar. Er zijn klinieken waar de artsen wekelijks, eens in de twee weken of een keer per maand spreekuur houden, er gaan tandartsen mee, artsen met verschillende specialiteiten en verpleegkundigen. Als mensen naar ziekenhuizen moete,n worden ze naar Broken Hill gevlogen of indien nodig naar Adelaide. Ook worden mensen voor specialistische behandelingen van Broken Hill per vliegtuig naar andere ziekenhuizen vervoerd indien nodig. De service is duidelijk niet alleen een noodservice, maar biedt ook reguliere gezondheidszorg. Ook trouwens voor toeristen die rondreizen. Zo´n groene noodkist met medicatie is bijvoorbeeld in veel dorpen in de outback aanwezig in hotels of bij General Stores. Heb je problemen, dan word je ook als buitenlander gratis geholpen.

Er zijn acht vliegtuigen en zo´n 50 man personeel, piloten, artsen, verpleegkundigen en anderen. De overheid betaalt het personeel, maar de vliegtuigen en het onderhoud ervan, moet worden betaald uit donaties. Er zijn heel veel organisaties die fondsen werven en acties houden voor de Flying Doctors. De RFDS wil een mantel van zorg leggen over heel Australië en wij vinden dat zeer bewonderenswaardig. Al 86 jaar lang en still going strong!

Onder de indruk van alles, vertrekken wij richting Mildura, weer een rit van bijna 300 kilometer, bijna helemaal over één lange tweebaansweg door de outback met één dorpje onderweg en veel levende geiten aan weerskanten en hier en daar een dode kangoeroe. We houden een pitstop met plaspauze op een rest area en vermaken ons daar met de brutale vogels die de vliegjes onder onze auto uitpikken en er bijna met ons pak TimTam-koeken vandoor gaan.

Halverwege de middag kunnen we hier in het huis, laden we de nodige spullen uit en neem ik een verfrissende douche. Daarna gaan we naar de mall om boodschappen te doen en dat loopt wat uit de hand. Albert eet een broodje worst in het food court en ik hou het bij een aardbeien-yoghurtsmoothie en dan lopen we toch even wat winkels langs. Dat resulteert weer in een berg kleding: mooie, hele dunne poloshirts voor Albert plus een leuk t-shirt en voor mij een spijkerblouse en weer drie zomerjurken. O ja, en een dun vestje voor ´s avonds en in restaurants met koude airco. Voor 15 dollar kon ik dat niet laten hangen.
We verdwalen daarna weer bijna in de enorme Woolworths-supermarkt, waar we voor een paar dagen proviand inslaan. De druiven krijgen we cadeau, omdat ze de code niet kunnen vinden in de kassa. Leuk land is dit toch! Thuis hang ik de tweede was op, ruim de boodschappen op en ga dan koken. Lekker biefstukje met roerbakgroenten en aardappeltjes uit de oven. Het flesje wijn kregen we cadeau van de verhuurder hier, omdat we geen melk nodig hadden voor onze koffie of thee. Grappig, je krijgt hier echt overal verse melk bij het inchecken . En nu … bijna bedtijd!

Advertenties

10 reacties op Broken Hill en de Flying Doctors

  1. Pingback: Broken Hill, Flying Doctors en veel rijden door de outback | DOWN UNDER 2014

  2. Bijzonder dat van de Flying Doctors. Ik vond het altijd wel leuk.

  3. Frederike zegt:

    Even bijgelezen. Wat een heerlijke verhalen. Dan behoor ik nu officieel ook tot de oudere jongere…. man man wat heb ik dat vaak gekeken, Flying Doctors. Geweldig vond ik het.

  4. Gea zegt:

    Het blijft mooi om te lezen. Mooie verhalen

  5. A3ana zegt:

    Hahaha er komt een glimlach op mijn gezicht met het lezen van je verhaal. Ik zag dat jullie over de Murray River reden. Tijd voor een boot tochtje? De moeite waard.

  6. Mia. zegt:

    Super weer om te lezen en de fotos te bekijken, nou het is echt een mooie villa,met een heerlijk groot bed, zal je best heel lekker in slapen……Groetjes………….

  7. Inge zegt:

    O ja, de Flying Doctors! Dat keken we altijd! Bekende gezichten op de zwart-wit foto’s! Mooi huis hebben jullie nu, geniet ervan en natuurlijk van de omgeving!

  8. Astrid. zegt:

    Erg leuke blog weer Monique. Wij wilden dit met een camper doen maar als ik het zo lees kan je beter steeds een huis huren. Die was doen en uitgebreid koken lijkt me wel wat.

  9. ria van schaijk zegt:

    Prachtig geschreven, ik heb genoten van je verhaal over de Flying Docters. Zo kom je nog eens ergens!!!! Lieve groetjes

  10. Caroline zegt:

    Wat een geweldig verhaal over de flying doctors. Ik was er vroeger weg van, erg leuk om te lezen hoe jullie het museum hebben bezocht.

Jullie reacties zijn zeer welkom!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s