Op gang komen

Great Ocean Road

 

Vrijdag 31 oktober

Jetlag, dat is het! Tjonge, wij zijn al úren wakker, om precies te zijn vanaf een uur of vijf vanmorgen, omdat we gewoon niet meer konden slapen. Ik dan, tenminste. Ik zag het licht worden en genoot van het uitzicht op de vliegtuigen die begonnen op te stijgen. Niet lang daarna was Albert ook op en we besloten de auto wat eerder te gaan halen, wat geen probleem hoeft te zijn met de huurdagen, omdat we ook al op de avond voor de terugbrengtijd gaan inleveren. We hebben geen ontbijt in het hotel besteld, want wij zijn wel goed, maar niet gek. Gewoon geen zin om voor de schaarse ontbijtjes waar wij voor gaan 35 dollar per persoon neer te tellen. Dat is gewoon 25 euro de man. Nee, wij storten ons honderd meter verder in de drukte van de luchthaven en eten dan voor 30 dollar samen een lekker warm broodje en daarbij een flinke sterke beker koffie. Nog duur, maar ja … een mens moet eten.

Breakfast Airport

Daarna zetten we koers naar het kantoor van Europcar onder ons hotel. De dame verwerkt daar de voucher van Autoeurope en we betalen de lokale taxen en de huur van de Garmin bij. De extra bestuurder krijgen we als korting . Altijd spannend, zo´n auto ophalen, want wat krijg je mee? Geen keuze deze keer, er stond maar één 4WD uit de hoogste klasse klaar. Stoer, met een echte Skippy-bar en zo´n bovenwater-uitlaat. Niet nieuw, want hij heeft al dik 54000 op de teller staan, maar wel lekker ruim en hoog. Het is een Mitsubishi Challenger, blijkbaar in de klasse van de Pajero, al kenden wij deze niet. We zien er onderweg heel wat rijden.

Nadat we de koffers opgehaald hebben in de hotelkamer, gaan we op weg. Albert rijdt natuurlijk en ik stel de Garmin in op Westfields Shopping Centre in Geelong. Het lijkt ons wat rustiger om daar te gaan shoppen dan in Melbourne zelf en het ligt op onze weg naar de Great Ocean Road. Albert heeft zijn zinnen gezet op Skechers en daar zit een winkel van in die mall. We kijken onze ogen uit. We rijden al vlot de stad uit over de meest linkse van vier rijbanen en zien dan een dor en droog platteland, wat niet veel anders toont als bij ons, alleen veel vlakker, al zijn er wel heuvels te zien aan de horizon. Veel grote SUV´s op de weg, monsterlijk mooie trucks en veel bedrijvigheid in de vorm van bedrijven en winkels.
In de stad toont het vooral heel gezellig. Het barst van de winkels, café´s, barretjes en vermaak. Oude gebouwen met mooie kerken, dat maakt het sowieso heel anders dan het Amerika waar we zo aan gewend waren. We zijn een beetje overdonderd door al het nieuwe, maar hebben het reuze naar onze zin. Na een dik uur komen we aan in de mall in Geelong, waar Albert niet één paar maar twee paar Skechers instappers met memory foam koopt. Ik kan het niet laten en koop een paar zwarte instappers ook met dat foam. Ze wegen niks, dus kunnen makkelijk mee 🙂

De volgende stap is een bezoekje aan de telefoonwinkel van Telstra, want we hebben een datacard nodig voor onze MIFI-router, waardoor we met de telefoons, laptop en iPads ook online kunnen als we geen of slecht WIFI hebben. Voorwaarde is natuurlijk wel een mobiel netwerk, anders houdt alles op. En we krijgen al klachten dat ons autootje nog steeds in Doha staat, maar zonder verbinding kan mijn telefoon ook niet vertellen waar we werkelijk zijn. Voor Alberts iPhone kopen we ook een SIM-kaart, zodat we een Australisch nummer hebben waarop we gebeld kunnen worden en natuurlijk ook mee kunnen bellen. We gaan straks alle accomodaties even mailen over de problemen met de creditcard, zodat zij ons kunnen bellen als ze een andere kaart als garantie willen gebruiken. We worden vriendelijk te woord gestaan en ze zeggen dat binnen een uur alles moet werken, zonder pincodes.

Op naar de volgende missie: een nagelsalon. Ik erger me al dagen aan mijn nagels, die ik zonder fatsoenlijke vijl niet schoon kon houden in het vliegtuig. Mijn nagelbedden zijn nog vrij kort, niet gek na jarenlang bijten en ik kan door mijn nagellak heen de vuile randjes zien. Brrr …. heel erg vind ik dat. De nagellak is gechipt, ziet er niet meer uit, er zit een scheurtje in een nagel, allemaal bah en ergernis. Gelukkig kan ik meteen in een stoel met massage (laat maar uit), voetjes in een badje en twee Vietnamese juffies die in slecht Engels vertellen wat ik moet doen. In de bak, uit de bak, handjes aangeven, in het lampje en ondertussen kletsen met de gezellige jongedame naast me. Want kletsen kunnen ze hier, heb ik al gemerkt. Allemaal interesse in waar je vandaan komt en wat je gaat doen. Zonder veel opgepropte en gemaakte oh´s en ah´s, gewoon recht voor zijn raap en het lijkt zeer gemeend. Ik kan het niet omschrijven, maar het voelt goed hier. Het woord gezellig heb ik nooit kunnen koppelen aan ons toch zo geliefde Amerika, maar hier komt het steeds weer terug.

De dorpen waar we later doorheen rijden zien er gezellig uit, met veel eetgelegenheden, barretjes, drive thru coffee-dingetjes (yes!) en leuke huizen. Het winkelcentrum is gezellig, wat rommeliger en minder strak dan bij ons in Spanje, maar ja, gezellig, dat is het woord. Het food court waar we wat kip met een beetje patat eten, allemaal gezellig. Relaxt, niemand lijkt haast te hebben, je wordt rustig geholpen, er is tijd voor een praatje, gezellig!! We sluiten onze winkelmiddag af met een bezoek aan de Big W, waar we wat toiletartikelen, een kleed voor over de bagage in de auto, een mooie grote koeltas op wieltjes en nog wat klein spul inslaan. O ja, en een kussen voor mij, want ik kan niet zonder ´moppie´. En terwijl ik rozen nageltjes met Shellac kreeg, kreeg Albert alle mobiele apparatuur aan de gang. En ik heb weer krediet, want we blijken hier goed terecht te kunnen met onze Spaanse VISA-debetkaarten en Albert heeft dus de rekening gevoed toen we weer internet hadden. Kan hij schrijven over Mometkrediet.

We zetten koers naar de beroemde Great Ocean Road, waar we vanaf Torquay over heen rijden. Tijd voor bewonderende kreten en verbaasde blikken. Albert stuurt zich ongans aan die grote bak, want de ene bocht volgt na de andere en het verkeer rijdt nog aardig door hier. Het is best druk, maar het valt ons op dat hier echt gedacht is aan toeristen, want werkelijk overal kan je stoppen om de zee in te duiken, op het strand te wandelen of gewoon te genieten van het uitzicht. En genieten is het. Wat een waanzinnig mooie rotspartijen, grote opspattende witte golven in echt turquoise water van de Zuidelijke Oceaan. Wij begrijpen direct dat deze route samen met de door ons 3 keer gereden Highway 1 in de USA in de top 5 van mooiste scenic routes ter wereld staat. Weergaloos genieten!!

We zijn te moe om uitgebreid te stoppen en te fotograferen, de pijp is echt leeg na drie dagen reizen en we willen alleen nog douchen, de bagage sorteren en weer netjes in de auto krijgen en dan wat eten en slapen. Het hotel Waterfront Motor Inn in Apollo Bay vinden stelt niks voor, want het is gewoon op de Great Ocean Road nummer 193 en Debby ontvangt ons heel hartelijk. Ze wil ons zelfs meteen verse melk voor de koffie en thee geven, maar die gebruiken wij helemaal niet. Als ik vraag naar de wasserette krijg ik een ziplockzakje met waspoeder mee. Zo lief!! Boven (dat is het enige nadeel, 1 hoog met trap) komen we in een frisse, gezellige hotelkamer met tweepersoons eettafel, tweezitsbank en een Queenbed, waarin we vannacht echt heerlijk hebben geslapen. Er is een koelkast, magnetron en koffie- en theezetspul. De grote flatscreen is nog niet aan geweest. We hebben een klein zitje buiten op het balkon met ´a view to a kill´ over de oceaan.

We eten om de hoek bij de Dragon Bay Inn, de Chinees om de hoek. Tjonge, als er zo´n Chinees bij ons in de buurt zat ging Albert er elke twee weken eten, zegt hij. Het was inderdaad heerlijk, ik had vooraf garnalen in knoflook met broccoli en peultjes en als hoofdgerecht zoet-zuur varkensvlees. Albert had mini-loempias met chilisaus en biefstukreepjes in knoflook-chilisaus. Samen met de heerlijke nasi een koningsmaal, wat we afsloten met een bolletje ijs met wilde bessen. Het enige vreemde was dat alles in bakjes zat en je geen borden kreeg. Met stokjes misschien handiger, maar wij aten met mes en vork. En toen? Was het negen uur in de avond en zijn we als een blok in slaap gevallen!

Zaterdag 1 november


Albert heeft blijkbaar midden in de nacht zijn blog al geschreven, wat mij volledig ontgaan is en ik was rond half zes weer wakker. Helaas krijgen we twee koude, regenachtige en winderige dagen. Jammer, jammer, maar we wisten van tevoren dat dit geen Zuid-Spanje is, al is het hier voorjaar. We zijn dus voorbereid met lange broeken, warme vesten en regenjassen met fleecevoering. We gaan zo eens een plaats zoeken voor een ´brekkie´ en dan wat boodschappen doen, zodat we niet elke dag buiten de deur ons eten hoeven te gaan zoeken. We hopen op nog wat redelijk weer, zodat we vandaag veel foto´s kunnen maken en de koala´s kunnen gaan bezoeken hier een stukje verderop.

Advertenties

8 reacties op Op gang komen

  1. Pingback: Op gang komen | DOWN UNDER 2014

  2. Ingrid en Cor zegt:

    Goh joh, leuk weer om te lezen en al prachtige foto’s! Autootje doet het weer, hartstikke gaaf om te zien hoe jullie rijden!

  3. Monique visser zegt:

    Heerlijk jullie updates gelezen ik geniet en denk terug aan mijn reis. Jullie op naar twee en ik naar 1 november truste

  4. A3ana zegt:

    Fijn dat alles het weer doet, het autootje ook vertrokken uit Doha en gelukkig ook weer Mometkrediet. Heerlijk je verhaal te lezen. Hele mooie routes maar wij hebben ook afstanden gereden met, ik noemde het, alleen maar boerenkolen in het land. Jullie wakker en wij gaan slapen.

  5. gerdagouda zegt:

    Leuk om jullie verslag te lezen, is goed ook om mij een extreem gevoel van heimwee te geven, ha ha…..
    .

  6. Inge zegt:

    Ha fijn om jouw blog nu ook te lezen! Die van Albert gisteravond al gezien. Mooi dat jullie nu goed op weg zijn en alles goed geregeld is. Jaja, een goede voorbereiding enz. is jullie toevertrouwd. Toch al mooie foto’s gezien hoor! Tot morgen!

  7. Marian zegt:

    Mooi verslag gelezen,het begin is er ,wordt vast een prachtige reis

  8. Bep littig zegt:

    Gelukkig weer gevonden is weer genieten van je heerlijke verhalen geniet ze en wij genieten mee.

Jullie reacties zijn zeer welkom!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s